Remediëren - hulp bij leren
Regelmatig komen kinderen op school in de problemen. De school geeft veelal extra begeleiding en in sommige gevallen komt er een remedial teacher aan te pas om het niveau van het kind op te krikken of het kind op een deelgebied bij te werken. Bij veel kinderen lukt dat. Maar bij anderen wordt er langdurig en intensief geoefend op het gebied van rekenen, spelling, lezen en/of schrijven, zonder voldoende resultaat.
Kinderen die problemen hebben met leren merken zelf als eerste dat de dingen niet gaan zoals zij dat zouden willen. Ze hebben direct door, dat ze niet kunnen beantwoorden aan de verwachtingen van ouders en/of leerkrachten. Wat voor gevoel geeft het een kind, als het ondanks de inzet en alle extra hulp toch een lage score haalt?
Daarnaast worden leerlingen veelvuldig geconfronteerd met toetsen en testen. Ook hier worden zijn weer geconfronteerd met hun hiaten.
Bovenstaande schets zal veel ouders niet onbekend in de oren klinken. De machteloosheid die ontstaat omdat we de kinderen niet voldoende kunnen helpen voedt de onzekerheid en het wankele zelfvertrouwen van het kind. Toch zal men het kind meer en meer willen helpen en onbewust wordt hiermee de groei van het gebrek aan zelfvertrouwen gestimuleerd.
Vanuit deze invalshoek wil ik niet aan het werk met kinderen. In mijn werk met kinderen wil ik het accent leggen op hulp bij het leren.
Mijn rol naar de leerling is die van een hulpverlener en begeleider. Kinderen kunnen vaak precies aangeven wat ze moeilijk vinden. Samen gaan we op zoek naar een oplossing.
Voor mij is het belangrijk dat het kind eerst ervaart dat het ook goede kwaliteiten heeft. Vanuit deze invalshoek ga ik in overleg met het kind aan het werk. Het leren tijdens spel is daarbij een belangrijk uitgangspunt.
Met het kind ga ik naar zijn/haar wereld. De wereld van het doen.
Een vast plan van aanpak kan ik niet bieden. Kinderen zijn uniek. Zo uniek zijn ook hun problemen. In overleg met de leerling, de ouders en eventueel de school gaan we aan het werk. Na ongeveer 10 bijeenkomsten evalueren we en passen we ons plan van aanpak aan.
Als u belangstelling heeft voor deze vorm van leerhulp, neem dan contact met me op om een afspraak te maken.
Rekenen
Ik wil door de leerervaringen rekenen be'grijp'baar te maken en de lesstof be"hand"elen. Vertrekpunt is wat het kind aan feitelijke kennis, op een stressbestendig niveau, heeft. Het kan dus zijn dat we ver terugduiken in de de lesstof. Het heeft geen nut om door te stomen. Beklijven...kan de stof pas als er een goede basis is. Het kind moet de uidaging aan durven gaan. Pas op dat moment zullen de leerervaringen vruchten af werpen en zal er een juiste leeringang gevonden zijn. Het handelen staat voorop...daarnaast gaan we de handelingen verwoorden en samen een plekje geven. Het verwoorden wordt gelinkt aan het doen.
Het bevragen van het hoe en het waarom gekoppeld aan een concrete uitvoering van bewerkingen geeft het kind zicht op procedures, en het economische karakter ervan. Kinderen leren dat ze kunnen kiezen tussen verschillende oplossingswijzen en dat ze kunnen kiezen voor snelle manieren om tot een oplossing te komen. Bij aanvang wordt alles heel uitgebreid gedaan. Als de kennis geautomatiseerd is kunnen we pas stappen inkorten of weglaten en snelheid verhogen. Hier telt dus niet alleen het opdreunen van de rekensom.
Voorop staat: rekenen voor be'GRIJP'baar maken en hen van daaruit het rekenkundig denken bijbrengen en gericht leren toepassen.
Eindresultaat : het kind kan de oefening snel en correct in een hoog tempo oplossen.
Door te vragen aan de kinderen hoe ze gedacht hebben om de oefening (juist) op te lossen of te leggen, werk ik ondersteunend naar het zelfbeeld van de kinderen. Immers wanneer iemand je vraagt hoe je gedacht hebt, zegt deze persoon tegelijkertijd dat je kan denken.
Was het niet Descartes die zei: "Je pense donc je suis!". Door het kind te vragen naar hoe het gedacht heeft om de oefening juist op te lossen, zeggen we tegen het kind : je kan denken, je telt mee zoals je bent!
Het kind komt op deze manier tot de conclusie: IK KAN HET. Het wegwerken van de faalangst of aversie voor rekenen kan het kind helpen om te komen tot meer leerplezier. | 
